مىتوان گفت اكثريت در بين چهل و پنجاه سالگى مىميرند . چون دارو و درمان كافى نيست ، اندك مريضى افراد مسن را از پا مىاندازد . زنان كمتر از مردان پير مىشوند ، چون برخى در سنين جوانى در وقت زايمان در اثر خونريزى فراوان و عدم دكتر و بيمارستان تلف مىشوند . اگر بدانيم كه طبق ادعاى دولت روسى كابل در سال 1363 در سراسر افغانستان فقط 8000 بستر بيمارستان وجود داشته است كه بيشتر آن در كابل بود ، با اين واقعيت بيشتر آشنا مىشويم . طبق احصائيه 40 سال قبل در افغانستان در شرايط عادى براى هر 50000 نفر يك داكتر وجود داشته است كه گمان مىرود در شرايط انقلاب براى هرصد هزار نفر يك داكتر نبود . به‌طور مثال در كل مناطق آزادشدهء افغانستان كه به ادعاى رهبران مجاهدين 80 % كل كشور را تشكيل مىداد ، شايد يك داكتر هم وجود نداشت . فقط چند داكتر غربى بودند كه گاهى به آنجا سر مىزدند . ديگر از داكتر و درمان اثرى نبود . همين امر باعث شد كه داكتران پدر ميراثى وارد صحنه شوند . هرگاه اقتصاد يك جامعه را به منزلهء پايه بدانيم افغانستان كشورى است كه پايهء استوارى ندارد و با اين حال نياز به عصا و دستگيرى ديگران دارد . در گذشته تكيه به قدرتهاى خارجى به‌خصوص روسيه باعث سيه‌روزى و بدبختى جامعه محروم و مظلوم افغانستان شده است . بارى ، همان‌طور كه در مباحث گذشته صرفا به فهرست مطالب اشاره شد ، در اين مبحث نيز ارقام و آمار درج مىشود و براى سهولت كار و درك بيشتر خوانندگان ، اقتصاد افغانستان را به چند پايه تقسيم‌بندى مىكنيم .